قوله تعالی : « و اتل علیهم نبأ نوح » الآیة. مثال ربّانی از حضرت سبحانی آنست که بلا از درگاه ما خلعت دوستانست، و جرعهٴ محنت از کاس محبت نوشیدن پیشهٴ مردان است، هر که نهاد او نشانهٴ تیر بلای ما را نشاید، طلعت او محبّت و جمال ما را هم نشاید، عادت خلق چنان است که هر که را بدوستی اختیار کنند همه راحت و آسایش آن دوست خواهند و سنت الهیّت بخلاف اینست هر کرا بدوستی بپسندد شربت محنت با خلعت محبّت بر وی فرستد « انّ اشدّ النّاس بلاء الانبیاء ثم الاولیآء ثمّ الامثل فالامثل و اذا احبّ الله عبداً صبّ علیه البلآء صباً » یکی در نگر بحال نوح پیغامبر شیخ المرسلین و امام المتقین که از امّت خویش چه رنج و چه محنت دید و در دعوت ایشان بار بلا و عنا چون کشید هزار کم پنجاه سال ایشان را دعوت کرد هر روز او را چندان بزدندید که بی هوش گشتی و فرزندان خود را بضرب و زخم او وصیّت کردندید و با این همه محنت و بلیّت گفتنی چندان اندهان دارم که پروای زخم شما ندارم و ایشانرا این گفت : « فعلی الله توکّلت فاجمعوا امرکم و شرکاءکم » شما هرچه خواهید