قوله تعالی : « فلولا کانت قریة آمنت » بزرگست و بزرگوار خداوند کردگار، نامدار رهی دار، کریم و مهربان، خدای جهان و جهانیان، دارندهٴ ضعیفان، نوازندهٴ لهیفان، نیوشندهٴ آواز سایلان، پذیرندهٴ عذر عذرخواهان، دوستدار نیاز و سوز درویشان و نالهٴ خستگان، دوست دارد بنده‌یی را که درو زارد، و از کرد بد خویش بدو نالد، خود را دست آویزی نداند، دست از همهٴ وسائل و طاعات تهی بیند، اشک از چشم روان، و ذکر بر زبان، و مهر در میان جان، نبینی که با قوم یونس چه کرد؟ آنگه که در ماندند و عذاب بایشان نزدیک گشته، و یونس بخشم بیرون شده، و ایشانرا وعدهٴ عذاب داده، بامداد از خانها بدر آمدند، ابر سیاه دیدند و دود عظیم، آتش از آن پاره پاره می افتاد، بجای آوردند که آن عذاب است که یونس مر ایشانرا وعده داد یونس را طلب کردند و نیافتند، جمعی عظیم بصحرا بهم آمدند طفلکان را از مادران جدا کردند، کودکان را