قوله تعالی : « و اذ قال ابرهیم ربّ اجعل هذا البلد آمناً » ابراهیم (ع) درین آیت از حق دو چیز خواست : یکی امن مکّه از استیلاء دشمن، دیگر امن دل از غلبهٴ سلطان هوا، گفت بار خدایا این شهر مکّه را حرمی گردان ایمن که هیچ جبّاری را بر آن دست نبود و هیچ کس را درو ترس نبود، ربّ العالمین دعاء وی اجابت کرد و آنرا حرمی ساخت مبارک و جای امن، چنانک گفت : « مثابةً للنّاس و اَمناً ». هرگز هیچ جبّاری را در آن دست نه و هر کس که شود در آن حرم از آدمی و غیر آدمی، از صید وحشی و مرغ هوائی او را بیم نه. و امن دل که خواست از روی اشارت آنست که گفت : « و اجنبنی و بنیّ ان نعبد الاصنام »، هرچه ترا از حق باز دارد آن صنم تو است و هرچه دلت بدان گراید و نگرد جز از حق آن هواء تو است؛ و ربّ العزّه میگوید : « افرأیت من اتّخذ الهه هواه ».

یکی را مالی و تجارتی در پیش، یکی را زن و فرزند در پیش، یکی را جاه و حشمت در پیش، یکی در بند حرمت پا رسائی و خویشتن داری بمانده و از آنجا قدم بر نگرفته، یکی طاعت و عبادت قبلهٴ خود ساخته و نگرستن بدان و تکیه بر آن حجاب راه وی گشته . و ربّ العالمین می گوید : « و توبوا الی الله جمیعاً ایّها المؤمنون لعلّکم تفلحون » ای شما که مؤمنانید، اگر می خواهید که دلهاتان حرم نظر خود گردانم و از حجاب قطیعت ایمن دارم، یکبارگی روی بما نهید و از همه بر گردید، یکبار با راه خود می خواند بزبان صنایع تحقیق آشنائی را، یکبار