قوله تعالی : « بسم الله الرحمن الرحیم ». ذكر الله حبذا ذكراه جل الملك الحق تعالی الله مااشرف ذكره و ما اعلاه و ما اطیب وصفه و ما احلاه، فهوالعزیز الصمد الا له، الله است قدیم و آفرید گار رحمن است عظیم و پرورد گار، رحیم است و حلیم و آمرز گار، كریمست و لطیف، عیب پوش و عذر پوش و رهی دار، دستگیر و كارساز، عذر پذیر و سپاس دار، نغز كردار و خوش گفتار و لطیف دیدار، جمال نام امروز نصیب كفتار، جمال نام فردا نصیب دیدار، الهی در ازل تومان بر گرفتی و كس نگفت كه بردار، اكنون كه بر گرفتی بمگذار و در سایه لطف خود میدار، قوله : «طه» لینست خطاب خطیر و نظام بی نظیر، اینست سخن پر آفرین و بردلها شیرین، دل را انس و جانرا پیغام، از دوست یاد گار و برجان عاشقان سلام. «طه» هم نامست و هم تعریف، هم مدح، و هم پیغام، نام راست و تعریف درست، مدح بسزا پیغام تمام. قومی گفتند سو گندیست كه رب العزة یادمی كند بصفات و افعال خویش، می گوید بطول خداوند بر بندگان، بپاكی حق از گفت ناسزایان، بطهارت دل محمد خاتم پیغمبران ، بطهارت اهل بیت محمد شمعهای تابان، بطهارت دل عارفان و سوزسر و الهان. بدرخت طوبی جای ناز بهشتیان، بطرب اهل بهشت و یافت روح و ریحان، باین جمله سو گند یادمیكند : « ماانزلناعلیك القر آن لتشقی ». سعید جبیر گفت. طا از طیب است و هااز هادی، طااشارتست بپاكی، و پاكی الله را صفتست، وها اشارتست بهدایت، و الله ولی هدایتست، طا آنستكه مصطفی (ص) گفت : ان الله تعالی طیب لایقبل الا الطیب ». ها آنستكه قرآن مجید از آن خبرداد : « وان الله لها دی الذین