قوله تع : « قولوا آمنا بالله .. » الآیة .. ـ فرمان خداوند عالم است، خداوندی سازنده، نوازنده داننده دارنده، بخشنده پوشنده، دلگشای، رهنمای، سرآرای، مهرافزای، غالب فضل، ظاهر بذل، سابق مهر، دائم ستر، خداوند جهان، دانای آشکارا و نهان، دایم بثنای خود، قائم بسزای خود، نه افزود و نه کاست، همه آن بود که وی خواست، فرمان داد بمؤمنان فرمانی لازم و حکمی واجب وصیتی بسزا، و به حق پیدا، بزبان کرم با خیر الامم، که « قولوا » گوئید رهیکان من، بندگان من، و چون گوئید از من گوئید، و چون خوانید مرا خوانید، همه حدیث من کنید، عهد من در جان گیرید، ایمان بمن آرید، مهر من در دل دارید، سخن من گوئید، که من نیز در ازل حدیث شما کردم، سخن شما گفتم، عطر دوستی شما سرشتم، رحمت خود را از بهر شما نبشتم.

« قولوا آمنا بالله » ـ ای پیغامبر که سید سادات و سرور کائنات توئی، گزیدهٴعالمیان و خاتم پیغامبران توئی، و ای امتی که بهترین امتان گذشته شمااید، ایمان آرید بهرچه پیغمبران گذشته گفتند و رسانیدند از نامه و پیغام ما، وامت ایشان