قوله تعالی : « یوم ینفخ فی الصّور » الایة نفخ اسرافیل در صورنشان قیامتست، واظهار سیاست وهیبت الهیت. یكبار بدمد همه زندگان مرده شوند، باردیگر بدمد همه مردگان زنده شوند، صوریكی، و دمنده یكی، و آواز یكی، گاه زنده مرده شود، گاه مرده زنده شود، تابدانی كه احیا وافناء خلق بقدرت ملكست نه بنفخهٴ ملك. آن صیحه اسرافیل بمشرق همچنان رسد كه بمغرب، و بمغرب همچنان رسد كه بمشرق، شرقیان همچنان شوند كه غربیان، غربیان همچنان شوند كه مشرقیان، خلق را درسماع آن صیحه تفاوت نه، یكی را دورتر و دیگری را نزدیكتر نه، این چنانست كه قدیسان ملأ اعلی حافین، وصافین كر وبیان و روحانیان خدایرا میخوانند و آن ذرّه كه زیر اطباق زمینست درتحت الثری اورا میخواند، نه خواندن آن ذرّه از سمع الله دورتر، نه خواندن عرشیان بسمع او نزدیكتر. از این عجبتر مردی بود درصدر این امت نام اوساریه. بصحرای نهاوند جنك میكرد عمر خطاب درمسجد مدینه برمنبر خطبه می كرد واین قصّه معروفست، تا آنجا كه گفت یاساریة الجبل الجبل، رب العزة از مدینه تانهاوند حجابها برداشت، تاساریه آواز عمر بشیند دور چون نزدیك و نزدیك چون دور. همچنین اسرافیل وصور، از آدمیان دورلكن نفخهٴ وی بایشان نزدیك تابدانی كه كار در رسانیدنست نه دردمیدن و گفته اند كه آوازصورنفخهٴ هیبتست و اظهار سیاست، و بنفخهٴ هیبت كسی رازنده كنند كه ببعث ونشور ایمان ندارد