p.476
«
الله الذی خلقکم ثم رزقکم
» الله آن خداوند است که خلقت تو تمام کرد و روزی تو مقدر کرد، چنان که تغیر خلقت در مکنت تو نیست، تغییر روزی بکم و بیش در دست تو نیست.
آنگه یکی را روزی وجود ارفاق است، یکی را روزی شهود رزاق است.
عامهٴ خلق همه در بند روزی معدهاند، طعام و شراب میخواهند، و اهل خصوص روزی دل خواهند.
توفیق طاعات و اخلاص عبادات، دون همت کسی باشد که همت وی همه تائی نان بود و شربتی آب من کانت همته ما یأکل فقیمته ما یخرج منه.
نیکو سخنی که
آن جوانمرد
گفته :
|
ای توانگر بگنج خرسندی
|
|
زین بخیلان کناره گیر کنار
|
|
کین نجیبان عهد ما همه باز
|
|
راح خوارند و مستراح انبار
|
«
ظهر الفساد فی البر و البحر
»، الاشارة من البر الی النفس و من البحر الی القلب.
و فساد البر با کل الحرام و ارتکاب المحظورات، و فساد البحر من الغفلة و الاصرار علی المخالفات.
تباهی نفس در حرام خوردن است و بحرام رفتن و تباهی دل در اندیشهٴ معصیت و دوام غفلت.
مصطفی
(ص)
گفت : خبر دهم شما را که درد شما چیست و داروی شما چیست؟ گفتند بلی یا
رسول الله
: گفت : « ان داءکم الذنوب و دواءکم الاستغفار »
درد شما گناه است و دارو استغفار.
هر بیمار که امید بشفا دارد قول طبیب بشنود.
آن خورد که طبیب فرماید.
و آن کند که طبیب گوید.
و آنکس که او را امید شفا نبود قول طبیب نشنود تا بآن درد فرو شود.
گفتهاند عجب نه آنست که کسی از طعام حلال پرهیز کند از بیم درد و بیماری، عجب آنست که از حرام و شبهت پرهیز نکند از بیم قطیعت و بیزاری.