قوله تع : « لیس البر ان تولوا وجوهکم .. » الآیه. ـ از روی ظاهر درین آیت آنچه شرط شریعت است بشناختی، اکنون از روی باطن بزبان اشارت آنچه نشان حقیقت است بشناس، که حقیقت مر شریعت را چون جان است مر تن را، تن بی جان چون بود، شریعت بی حقیقت همچنان بود. شریعت بیت الخدم است همه خلق درو جمع، و عمارت آن بخدمت و عبادت، و حقیقت بیت الحرم است عارفان درو جمع و عمارت آن بحرمة و مشاهدت، و از خدمت و عبادت تا بحرمت و مشاهدت چندانست که از آشنائی تا دوست داری، آشنائی صفت مزدور است و دوستداری صفت عارف. مزدور همه ابواب بر که در آیت برشمردیم بیارد، آنگه گوید ـ آه اگر باد بر آن جهد یا از آن چیزی بکاهد، که آنگه از مزد باز مانم . و عارف آن همه بشرط خویش بتمامی بگزارد، آنگه گوید ـ آه اگر از آن ذرهٴ بماند که آنگه از دولت بازمانم.