p.400
گفت : «
للذین احسنوا فی هذه الدنیا حسنة
» ــ در دنیا او را صحت و عافیت بود ؛ ثنای نیكو و ذكر پسندیده ؛ نور دل افزوده و سیمای صالحان یافته، و در عقبی باین دولت و منزلت رسیده كه : «
لهم غرف من فوقهاغرف مبنیة
».
آمنین من تكدرالصفوة والاخراج من الجنة، قال الله عزوجل : «
وهم فی الغرفات آمنون
».
مؤمن از خاك برخاسته و از شمار پرداخته و از دوزخ رسته و در بهشت آمن نشسته، از عذاب قطعیت رسته و با وصال دوست آرامیده، همه راحت بیند شدت نه، همه اكرام بیند اهانت نه، همه شادی بیند اندوه نه، همه عز بیند مذلت نه، همه جوانی بیند پیری نه، همه زندگی بیند مرگ نه، همه رضا بیند سخط نه، دیدار بیند حجاب نه.
مصطفی
علیه الصلوة و السلام گفت : « من یدخل الجنة ینعم لایبوس و لاتبلی ثیابه و لایفنی شبابه ینادی مناد : ان لكم ان تصحو افلاتسقموا ابدا و ان لكم ان تحیوا فلاتمو توا ابدا وان لكم ان تشبوا فلا تهرموا ابدا وان لكم ان تنعموا فلاتبؤسوا ابدا ».
قوله : «
وعدالله لا یخلف الله المیعاد
» ــ وعدالمطیعین الجنة و لامحالة لایخلفه و وعدالتآئبین المغفرة ولا محالة یغفر لهم و وعدالمریدین القاصدین الوجود و الوصول و اذا لم تقع لهم فترة فلا محالة یصدق وعده.
قوله : «
الم تر ان الله انزل من السمآء مآء فسلكه ینابیع فی الارض…
» ــ الاشارة فی هذه الآیة الی الانسان یكون طفلا ثم شابا ثم كهلا ثم شیخا ثم یصیر الی ارذل العمر ثم آخره یخترم، ویقال : ان الزرع مالم یأخذ بالجفاف لایؤخذ منه الحب الذی هوالمقصود منه كذلك الانسان مالم یخل من نفسه لایكون له قدر ولاقیمة.