بسم الله کلمةٌ بهامن تحقق بها، خلع علی نفسه رداء الافضال والبس قلبه جلال الاقبال، و افرد روحه بروح لطف الجمال، و استخلص سره بوصف کشف الجلال. نام خداوندی که ذکر او آرایش گفتار است و مهر او روشنائی اسرار، دیدار او نزهت ابصار است و رضاء او در دارالقرار خلعت ابرار.

روی گفتار روشن نشود تا نگوئی توحید او، دل معنی شاد نگردد تا نجوئی رضاء او، جان عقل ننازد تا نبوئی گل شکر او. خدای که از ادراک عقول منزه است جلال او ، از احاطت او هام ، مقدس است جمال او. آب و خاک چه داند قدر عزت صمدیت او؟ عقل و خرد چون رسد بکنه جلال بر کمال او؟ آدمی و پری کی دریابد نعوت احدیت و صفات سرمدیت او..

عرش عظیم ذره‌ای در جنب قدرت او، وجود کل عالم قطره‌ای از بحر وجود او، جز دل سوختگان شکار نکند کمند جذب او ، جز سینهٴ آشنایان فکار نکند تیر بلاء او.

قال النبی (ص) علیه وآله وسلم : « ان الله عز و جل ادّخر البلاء لاولیائه کما ادّخرالشهادة لاحبائه »

قوله : ــ « حم عسق » قیل الاشارة من هذه الحروف الی علوّشأن محمد .

فالحاء حوضه المورود، والمیم ملکه الممدود، والعین عزه‌الموجود، والسین سنائه المشهود، والقاف قیامه فی المقام المحمود، وقر به فی الکرامة من المعبود.

هر حرفی از این حروف اشارت بعلو مرتبت و کمال کرامت مصطفی است صلوات الله و سلامه علیه، که در خزائن غیب اوست که جواهر دولت دارد، و در دست روزگار اوست که حقوق جلالت دارد، پس از پانصد واندسال تباشیر صبح روز دولت شریعت او تابنده، و شمع شمایل شرف سنت او فروزنده.

آسایش خلق از اقوال و اخبار او، آرایش دهر از شمایل شرف سنت و احوال و آثار