قوله : « اهم یقسمون رحمة ربک نحن قسمنا » صنادید قریش از سر سبکباری و طیش میگفتند که از همه عالم کلاه نبوت و افسر رسالت بر یتیم بوطالب نهادند اگر این حدیث راست بودی و این پیغام درست ، پیغام رسان ولید مغیره بودی سرور قریش و عظیم مکه ، یا بومسعود ثقفی سید ثقیف و عظیم طائف . ایشان چنین میگویند و منادی عزت ندا میکند که « نحن قسمنا » ما آنرا که نخواهیم در مفازهٴ تحیر همی رانیم و آنرا که خواهیم بسلسلهٴ لطف بدرگاه میکشیم ، یکی را بهر لحظه در منازل درجات بدست ترقی جلوهٴ میکنیم و آنرا که نخواهیم هر ساعتی سرنگونتر همی داریم. « نحن قسمنا » قسمت ما چنین است و حکم ما اینست.

فرمان آمد : که ای جبرئیل بآن روضهٴ رضارو و رخش فضل را بر گستوان عنایت ، برنه ، یتیم بوطالب را بحضرت آر، عنان براق دولت او درشاخ سدرة بند ، ما میخواهیم که از خزانهٴ غیب ، او را خلعتها روان کنیم ، گفتند جلوه‌گری فرزند باعلی علیین و خواری مادراسفل السافلین چیست؟ خطاب آمد که « نحن قسمنا » برقسمت ما اعتراض نیست و کس را روی سؤال نیست « لایسئل عما یفعل و هم یسئلون »