قوله : « و لقد اختر ناهم علی علم علی العالمین » اخترناهم علی علم بمحبّة قلوبهم لنامع کثرة ذنوبهم فینا، واخترناهم علی علم مما نودع عندهم من اسرارنا و نکاشفهم به من حقائق حقنا. هرچند که نزول این آیة علی الخصوص، مؤمنان بنی اسرائیل راست، اما از روی فهم، بر طریق اشارت، تشریف فرزند آدم است علی العموم، و تفضیل ایشان بر همهٴ آفریدگان، چنانکه جای دیگر فرمود : « و لقد کرّمنا بنی آدم »، میگوید ایشانرا که بر گزیدیم نه بغلط گزیدیم، که بعلم پاک گزیدیم (۱) و بدانش تمام دانستیم که از همهٴ آفریدگان سزاء گزیدن ایشانند از آن گزیدیم. اختیار ما بعلم و ارادت ماست بی علت، نواخت مابفضل و کرم ماست بی سبب، آنرا که خواهیم، گزینیم و نوازیم و کس را بر فعل ما چون و چرانه، و آنرا که خواهیم، رانیم و سوزیم و بر حکم ما اعتراض نه.

آنروز که دائرهٴ تکوین برین شخص کاین کشید، خطاب کرد که شخصی میآفرینم که هرگز چنین نیافریده‌ام ، نه آنکه در قدرتم مستحیل است، لکن غیرت، عنان قدرت فرو گرفت، عبارت این آمد که : « والز مهم کلمة التقوی و کانوا احق