قوله تعالی : « بسم الله الرحمن الرحیم » ای – نامی که بهرجائی قدم زنی و بهر کوئی قدم نهی و رنگ کس نگیری و همه را برنگ خود برآری.

بر ملکوت گذر کردی ملک و ملائکه زیر و زبر کردی. بدیوان دیوان رسیدی لشکر تلبیس ابلیس را هزیمت کردی. بمیدان سلطان درآمدی، سرسروران و گردن کشان را بچنبر طاعت آوردی. ببازار راغبان دنیا برآمدی، ساکنان دکان رغبت را برانگیختی. هنگامها مخلوقات را تاراج کردی. بجمع عاشقان رسیدی نعرهٴ عاشقان بعیوق رسانیدی. از کنشت و کلیسا، مسجد و صومعه ساختی. ببت کده آمدی بت را با بت گر بسجود آوردی. در عقبهٴ عاقبت بی حرمتانرا « لابشری » و حرمت داران را « لا تخف » شنوانیدی.

تو آنی که در حجرهٴ تنگ و تاریک لحد چراغ معرفت و توحید دوستانرا افروزی. در قیامت زبانهٴ آتش و زبانیهٴ دوزخ را از کویندهٴ خود باز داری. بنور خود نائرهٴ « نارالله الموقدة » بنشانی ، اینست که دوزخ بندهٴ مؤمن را گوید : جز یا مؤمن فقد اطفأ نورک لهبی :

قوله : « اذا وقعت الواقعة » معناه – اذکر یا محمد ــ « اذا وقعت الواقعة ». یاد کن ای محمد آنروز که افتادنی بیفتد. قیامت را واقعه فرمود (۱) از زودی که بیفتد