قوله تعالی : « بسم الله الرحمن الرحیم » اسم عزیز یمهل من عصاه فاذا رجع و ناداه اجابه و لباه. فان لم یتوسل بصدق قدمه فی ابتداء امره فاذا تنصل بصدق ندمه فی آخر عمره او سعه غفرا، و قبل منه عذرا، و اکمل له ذخرا، و اجزل لدیه برا. نام خداوندی که بی نام او سخن مبتر آید، و بی ذکر او گفتار مختصر آید، بی ستایش او آرایش گفتار نیست، بی آشنائی او روشنائی اسرار نیست. بی خدمت او تن را نظام نیست، بی نعمت او جان را قوام نیست. بی جود او وجود نیست. بی لطف او شهود نیست. پادشاهی که صنع او بی آلت است، و خواست او بی علت. کریمی که کرم او بی حد است، و قدرت او بی نهایت. مهربانی که بندهٴ حقیر را آن محل نهاد که روز بیعت با وی نداء : « ان الله اشتری » کرد، وقت میثاق تلقینش « قالوا بلی » کرد، در لوح رقمش : « سبقت لهم منا الحسنی » کرد، روز ایثار نصیبش : « و الزمهم کلمة التقوی » کرد. اینت کرم و رحمت، اینت عنایت و شفقت. قادری که هرچه خواهد تواند. از پولاد چه سخت‌تر؟ که بر دست داود چون موم پیچا کرد : « و النا له الحدید ؟ » از زمین و آسمان چه گنگ‌تر. ایشان را بی زبان فرا نوا کرد که : « قالتا اتینا طائعین ». از بندهٴ عاصی که بیچاره‌تر. او را بخود آشنا کرد و با وی ندا کرد که : « یا ایها الذین آمنوا توبوا الی الله توبة نصوحا ». ای گرویدگان آشنایان و دوستان همه توبت کنید، بدرگاه من باز آئید، با من گردید . اگر شما آن کردید که از شما آید، من آن کنم که از من آید. هیچ جای معیوب نپذیرند مگر اینجا، باز آئید. بهیچ درگاه گناه نیامرزند مگر ایجا، پناه با من آرید. از نامهربانان بمهربان آئید. از درد نومیدی بامید آئید. ما را از گناه آمرزیدن باک نیست، باز آئید. ما را از معیوب