قوله تع : « یسئلونك ماذا ینفقون » الآیة... ــ مال باختن در راه شریعت نیكوست، لكن نه چون جان باختن در میدان حقیقت، بوقت مشاهدت از غیر جدا شدن، و بشرط وفا بودن نیكوست، لكن نه چنان كه از خویشتن جدا شدن و قدم بر بساط صفا نهادن.

یكی میپرسد ــ كه از مال چه دهیم؟ و چون خرج كنیم؟ شریعت او را جواب میدهد ــ از دویست درم پنجدرم و از بیست دینار نیم دینار. دیگری می‌پرسد و حقیقت او را جواب میدهد كه ــ با تو بجان و تن هم قناعت نكنند. آری حدیث مزدوران دیگرست و داستان عارفان دیگر، معرفت مزدور تا جان شناختن است، و معرفت عارف تا جان باختن.

آن دولتیان صحابه نه بآن می‌پرسیدند از كیفیت انفاق كه راه بدرویشی نمی‌بردند، لكن بامید آنك تا از حضرت عزت این نواخت بایشاان رسد كه : ــ

« وما تفعلوا من خیر فان الله به علیم » ــ هر چه شما دادید و میدهید من كه خداوندم میدانم، و بدان آگاهم. این چنانست كه موسی را آن شب دیجور در بیابان طور برخواندند كه ــ « یا موسی » ! موسی از لذت این خطاب سوخته این ندا شد، از سر سوز و اشتیاق گفت ــ « من الذی یكلمنی؟ » كیست این كه با من سخن می‌گوید؟ میدانست، لكن موسی در بحر اشتیاق دیدار حق غرق شده بود، دستگیری طلب میكرد ــ گفت : ــ درین یك ندا بسوختم باشد كه یكبار دیگرم بر خواند مگر برافروزم، فرمان آمد كه ــ یا موسی ! نمیدانی كه ترا كه میخواند؟ گفت « دانم! لكن منتظر آنم كه خواننده گوید ــ انی انا الله رب‌العالمین.