قوله تعالی : « بسم الله الرّحمن الرّحیم » « بسم الله » کلمةٌ غیورةٌ لایصلح لذکرها الانسان مصون من اللّغو و الغیبة. ولایصلح بمعرفتها اّلاقلب محروس عن الغفلة والغیبة ولایصلح لمحبّتها اّلاروح محفوظة عن العلاقة والحجبة.

نام خداوندی که عزیزست نام او. عظیم است انعام او، قدیم است کلام او، شیرین است پیغام او، هر ذرّه‌ای از ذرّات عالم دلیلست بر جلال و اکرام او، هر کجا شاهیست نقش بندگی بر جبین و اعلام او. هر کجا درویشی است مولیٰ آنجا که دل پر حسرت بی کام او. خداوندی که زمین خدمت نکشد بار نعمت او، آسمان شکر برنتابد اعباء امانت منّت او، دست وصف نرسد بشاخ نعت جلال صمدیّت او، چشم ادراک نبیند سهیل فلک جمال احدیّت او، خواطر ضمائر و سرائر اسرار درنیابد دقائق حقائق او. کسوت عبارت و اشارت محیط نشود بوصف عزّت و کبریاء او.

پیر طریقت گفت : الهی تو آنی که خود گفتی (۱) چنانکه خود گفتی (۲) چنانی، عظیم شانی و قدیم احسانی، عزیز و سلطانی، دیّان و مهربانی. هم نهانی هم عیانی، دیده را نهانی و جان را عیانی. من سزای تو ندانم تو دانی.

قوله تعالی : « ویلٌ لکلّ همزة لمزة » الله تعالی و تقدّس خبر میدهد از قومی