قوله تع : « وَیَسئَلونَكَ عَنِ المَحِیضِ قُل هُو اَذیً » الآیة ... ــ كلام خداوند حكیم، یاد آن كردگار عظیم، ما جدی نامدار كریم، یار هر ضعیف مونس هر لهیف، مایهٴ هر درویش، امید هر نومید، دلیل هر گم راه، درماندگان و عاجزان را نیك پناه، خداوندی كه از مهربانی و نیك خدائی عطاء خود بر خلق ریزان كرد، و هر كس را آنچه صلاح و بهینه آن كس دید آن كرد، بنگر كه چه كرد از فضل، و چه نمود از كرم باین زنان عاجز رنگ ضعیف نهاد، ملول طبع، چون دانست كه بنیت ایشان با ضعف است، و طبع ایشان باملالت، و طاقت دوام خدمت ندارند، و در آن خللها آرند، ایشانرا عذری پدید كرد، در بعضی روزگار تا لختی طاعت و گران‌باری خدمت ازیشان بیفتاد، بی‌اختیار ایشان، و ایشانرا در آن جرمی نه، باز چون روزگاری برآید و نشاط بیفزاید، و آرزوی خدمت و طاعت بریشان تازه شود، آن عذر بریده گردد، و خطاب باز متوجه شود. اینت نكوكاری و مهربانی! اینت