قوله ‌تع : « للذین یؤلون من نسآئهم » الآیة ... ــ از روی اشارت درین آیات موعظتی بلیغ است و نصیحتی تمام مراعات حقوق حق را جل‌جلاله، كه چون حق خلق را چندین وزن و خطر نهاد كه آنرا فرمان جزم فرستاد، واز بگذاشت آن بیم داد، پس حق‌الله سزاوارتر كه نگه دارند، و از بگذاشت آن به بیم باشند. در بعضی اخبار بیاید كه فردا در قیامت جوانی را بیارند كه حقوق الله ضایع كرده باشد در دنیا، رب‌العزة بنعت هیبت و عزت باوی خطاب كند ــ كه شرم نداشتی و از خشم و سیاست من نه‌ترسیدی؟ كه حق من ضایع كردی؟ و آنرا تعظیم و شكوه ننهادی؟ ندانستی كه من ترا در آن تهاون و تغافل می‌دیدم؟ و كرد تو برتو می‌شمردم؟ خذوه الی الهاویة ببرید او را بدوزخ، كه وی سزای آتش است و آتش سزای وی. و عن ابن‌عباس رض عن النبی قال قال الله عزوجل ــ « انی لست بناظر فی حق عبدی حتی ینظر عبدی فی حقی » و در صحف است ــ كه الله گفت : « انا اكرم من اكرمنی و اهین من هان علیه امری » من او را گرامی دارم كه او مرا گرامی دارد، و او را خوار كنم كه او فرمان من خوار دارد. بنگر این انتقام كه از بنده می‌كشد بحق خود، بآنك حق ویرا بنابر مسامحت است. و بیشتر آن باشد كه درگذارد. اما حقوق مخلوق كه در آن هیچ مسامحت نرود انتقام الله لاجرم در آن بیشتر بود، تابدان حد كه گفته‌اند ــ اگر كسی را ثواب هفتاد پیغامبر بود، و یك خصم دارد به نیم دانگ كه بروی حیف كرده بود، تا آن خصم از وی راضی نشود در بهشت نرود. پس حقوق خلق نگاه باید داشت، و در مراعات آن بجد باید کوشید ، خاصه حقوق زنان و هم جفتان كه رب‌العالمین درین آیت نیابت ایشان می‌دارد، و از شوهران درخواست مراعات ایشان میكند. و مصطفی ع فرمود : « خیركم خیركم لاهله و اناخیركم لاهلی » و قال « استوصوا بالنساء خیرا فانهن عوان عندكم لاتملكن لانفسهن شیئا، و انما اخذتموهن بامانةالله واستحللتم فروجهن بكلمة » ــ گفت این زنان زیر دستان شمااند و امانت خدااند بنزدیك شما، با ایشان نیكوئی كنید و ایشانرا خیر خواهید، خاصه كه پارسا باشند و