Persian Irfan literary Texts
text: no vowel symbols / original

النوبة الثالثة « کشف الاسرار و عدة الابرار »
2 البقرة سوم 1

p.774

قوله تع : « واتقوا یوما ترجعون فیه الی الله » الآیة...

آه از آن روزی كه بینی خلق را حیران شده

جانها بر لب رسیده دیدها گریان شده

روزی و چه روزی، كاری و چه كاری، روز بازاری و چه روزبازاری، داوریگاه دنیا بسی دیده‌ای، باش تا بداوریگاه قیامت رسی، در گاه پادشاهان بسی دیده‌ای باش تا درگاه عزت ذوالجلال بینی، دیوان مظالم سلاطین بسی دیده‌ای باش تا دیوان مظالم قیامت بینی، سراپرده هیبت زده، بساط جلال گسترده ایوان كبریاء بركشیده، میزان عدل در آویخته، صراط راستی باز كشیده، فرادیس جملا آراسته. دوزخ هیبت بر آشفته. رب‌العالمین گفت بترسید از چنین روز كه جهانیانرا همه از دور آدم تا منتهی عالم از خاك بیرون آرند و بمحشر رانند، فصل و قضا را و ثواب و عقاب را. همانست كه جای دیگر گفت « وعرضوا علی ربك صفا ، » و مصطفی ع گفت « یعرض الناس یوم‌القیمة ثلاث عرضات فاماعرضتان فجدال و معاذیر، و اما العرضةالثالثة فعند ذلك تطائر الصحف فی‌الایدی، فآخذ بیمینه و آخذ بشماله. » یكی را بینی از خاك بر آمده چون خاكستر از میان آتش، یكی چون در شاهوار از میان صدف. بزرگان دین گفته‌اند كه ــ فردا این رویها همه رنگ دلها گیرد، هر كرا امروز دل سیاه است، فردا روی وی سیاه بود « ومن كان فی هذه اعمی،


p.775

فهو فی‌الآخرة اعمی » و هر كرا امروز دل روشن است و بنور معرفت آراسته، فردا آن روشنائی بر ظاهر افتد و رنگ رویش آفتاب‌وار در عرصه كبری بتابد، جمال روی بلال در آن عالم چنان تابد كه جمال روی یوسف درین عالم، چه زﻴﺎن اگر ظاهر سیاه می‌نماید، دلی هست چون شمع رخشان و خورشید تابان، چه باشد اگر كیسه تهی بود و وطنه خراب، سری دارد آبادان، والله بوی نگران. پیری را پرسیدند كه فردا درویشان بمحشر چگونه شوند. گفت ــ پیشروان باشند ماندگان لشكر نبینی كه چون كاروان روی فاپس كند هر چه خرلنگ بود همه در پیش افتد.

« یا ایها الذین آمنوا اذا تداینتم بدین الی اجل مسمی فاكتبوه » ــ اگر در معاملات دری ببست یكی بر گشاد، اگر در ربوا فروبست چه زیان كه در سلم برگشاد. چنین است سنت خداوند عزوجل، اگر راهی بر بندد صد میدان در پیش نهد، اگر از یك لقمه باززند صد نواله درپیچد.

گر در مستی حمایلت بشكستم

صد گوی زرین بدل خرم بفرستم

نیكبخت اوست كه كار خود با خدای گذارد، و از حول و قوت خویش بیرون آید تا كار وی بسازد، چنانك باید بنده خود را نشاید و بكار نیاید، چنانك خدای ویرا شاید و بكار آید، نبینی كه برداشت خصومت را و صلاح معاش بندگانرا كیفیت معاملات ایشانرا در آموخت، و راه احتیاط و استظهار بایشان نمود، و دبیرانرا و گواهان عدل را بر اثبات حقوق بگماشت، تا خصومت از میان بندگان منقطع شود و برادروار با یكدیگر زندگانی كنند. این بشارتی عظیم است و اشارت بآنك فردا در قیامت رحمت كند بر بنندگان و همین كرم نماید، و خصومت از میان ایشان بردارد. و ذلك فیما روی عن النبی صلع حكایة عن‌الله عزوجل « تواهبوا فیما بینكم فقد وهبت منكم مالی علیكم ».


_