قوله تعالیٰ : قد خلتْ مِن قبلكم سننٌ فسیروا » ـ ای اعتبروا و انظروا كیف فعلْنا بمن والیٰ، و كیف انتقمنا ممّن عادیٰ. میگوید در نگرید بندگان من! عبرت گیرید رهیگان من! پند پذیرید دوستان من! دیدهٴ بصائر بر گمارید، نظر عبرت و فكرت بكار دارید، تا ببینید لطف من با دوستان من و قهر من بر دشمنان من. آن لطف اثر فضل ماست، و این قهر نشان عدل ماست، ار فضل كنیم سزاست، ور عدل كنیم رواست ؛ كه خداوندی و پادشاهی بحقیقت ماراست. اثر فضل ما بود كه آدم صفی را بر كشیدیم و بنواختیم، و بی سابقهٴ طاعت با وی كرامتها كردیم و علم دادیم و مسجود فرشتگان كردیم، و بجِوار خود بحظیرهٴ قدس (١) رسانیدیم ؛ آنگه آن زلّت كه از وی برفت ازو در گذاشتیم، و عذر بنهادیم، و رقم اصطفائیّت و اجتبائیّت كشیدیم، كه « ثَمَّ اجْتباه ربُّه، فتابَ علیه و هَدیٰ ». نشان عدل ما بود كه ابلیس نومید را براندیم، و مهجور مملكت كردیم، و بآن سرفرازی كه كرد و كبر كه آورد عبادت چندین هزار ساله بباد بر دادیم، و این رقم كفر بروی كشیدیم كه : « و كانَ من الكافرین ». اثر فضل ما بود كه نوح را از دست دشمن و زخم ایشان برهانیدیم، و از بهر وی كشتی ساختیم، تا از عذاب طوفان ایمن كردیم. نشان عدل ما بود كه قوم نوح را یكبارگی بآب بكشتیم، و بسیط زمین را از نجاست كفر ایشان بشستیم. اثر فضل ما بود كه ابراهیم را بدوست خود گرفتیم و پدر