قوله تعالی و تقدّس : « یا ایها الّذین آمنوا » ـ اینت نداء كرامت، و اینت خطاب با لطافت. اینت نظم بر آفرین، و بر دلها شیرین، آشنائی را سبب، و روشنائی را مدد. ایمان كردن از دوری، و اجابت را دستوری. میگوید : ای شما كه مؤمنانید، و رسالت را شنیدید، و گردن نهادید، و واسطه پسندیدید، « اتقوالله » بترسید از خدای، بپرهیزید از خشم او، و بیندیشید ازو، كه همه ازو : « قل كلّ من عندالله ». در عالم بمهربانی و بنده‌نوازی كه چنو امید عاصیان بدو، درمان بلاها ازو، فخر كردن نه مگر بنام او، و بر آسودن نه مگر بنشان او، رستگی و پیوستگی نه مگر بهدایت و رعایت او، اینست كه گفت جلّ جلاله : « وابتغوا الیه الوسیلة » وسیلت نزدیكیست، و نزدیكی سبب پیوستگی و رستگی است. وسیلت آن وسائط است كه میان بنده و مولی دوستی را نشانست، و سبب اتصال میان ایشان عیانست. آن چیست كه وصلت و اتصال بآنست. بزرگ داشتن امر، و شكوه داشتن نهی، و شفقت بر خلق، و خدمت حق، و كوشیدن در ابواب نوافل، و عمارت كردن جان و دل. كوشیدن در انواب نوافل بسه چیز توان : یكی نظر الله بیاد داشتن، دوم روزگار خود از ضایعی دریغ داشتن، سیوم درویشی خویش در موقف عرض بشناختن. و چون نظر الله یاد داری از متقیانی. چون روزگار خود را از ضایعی دریغ داری از عابدانی. چون درویشی خویش در موقف عرض بشناسی از خاشعانی. عمارت دل بسه چیز توان : بشنیدن علم، و كم آمیختن با خلق، و كوتاهی امل. تا در سماع علمی در حلقهٴ فریشتگانی. تا از خلق بر كناری، در شمار معصومانی. تا با كوتاهی املی از جملهٴ صدیقانی.

« وابتغوا الیه الوسیلة » ـ میگوید : بخدای نزدیكی جوئید شما كه عابدانید