p.273
و مال فدا كردند.
رب العزة آن از ایشان قبول كرد و بپسندید، و باز گفت : «
والذین تبوء الدار والایمان من قبلهم
» الایة، و قال تعالی : «
یجاهدون فی سبیل الله ولا یخافون لومة لائم
».
قال
عیسی بن مریم
: «
اللهم ربنا انزل علینا مائدة من السماء
» الایة ـ چون
عیسی
دعا كرد، و مائده خواست رب العالمین دعاء وی اجابت كرد، و مراد وی در امت وی بداد، گفت : «
انی منزلها علیكم
»
یا عیسی! دریغ نیست كه مائده میخواهند، و نعمت كه می طلبند، و نعمت خود همه برای خورندگان دادم، اما ما را دوستانیاند از امت
محمد
كه از ما جز ما را نخواهند، و جز بیاد ما نیاسایند، ور حدیث كنند جز حدیث ما نكنند، ور شراب خورند جز بیاد ما نخورند، از مهر ما با خود نپردازند، و از عشق ما با دیگری ننگرند .
|
آنرا كه وصال یار دلبر باید
|
|
از خویشتنش فراق یكسر باید.
|
چون عشق
مجنون
روی در خرابی نهاد، پدر وی گفت : یا
مجنون
! ترا خصمان بسیار برخاستهاند، روزی چند غائب شو، تا مگر مردم ترا فراموش كنند، و این سوداء
لیلی
از تو لختی كمتر شود.
وی برفت، روز سوم می آمد، گفت : ای پدر! معذورم دار، كه عشق
لیلی
آرام ما برده، و همه راهها بما فرو گرفته است. راه براه صلاح خود نمی برم، هر چند كه همی روم جز بسر كوی
لیلی
آرام نمی یابم .
|
بس كه اندر عشق تو من گرد سر بر گشتهام
|
|
|
بی تو ای چشم و چراغم چون چراغی کشتهام
|
|
بس كه دیرادیر و زودازود و بی گاه و بگاه
|
|
|
بر سر كویت سلامی كرده و بگذشتهام
|
قوله : «
تکون لنا عیدا لاولنا و اخرنا
» ــ سمی العید عیدا لان الله تعال.