قوله تعالی : « ان تصبک حسنة تسؤهم ». هر که نعمت وی تمامتر و نواخت خدای بر وی بزرگتر، حاسدان وی بیشتر. منافقان که نعمت و نواخت و فضل خدای دیدند بر مصطفی و مؤمنان حسد بردند و صفت حسود اینست که خدای گفت : « ان تصبک حسنة تسؤهم »، چون نعمت و فضل خدایرا بر کسی بیند اندوهگن شود و رضا و خشنودی او جز در زوال نعمت نیست. معاویه گفت : هر دردی را درمان دانم و هر کاری را تدبیری توانم مگر درد حاسد که آنرا هیچ درمان ندانم و هیچ تدبیر نتوانم که داروی وی جز زوال نعمت از محسود نیست. مصطفی ص‍ گفت : « ثلث هن اصل کل خطیئة فاتقو هن و احذ روهن ایاکم و الکبر فان ابلیس حمله الکبران لا یسجد لادم علیه السلام و ایاکم و الحرص فان آدم حمله الحرص علی ان اکل من الشجرة و ایاکم و الحسد فان بنی آدم انما قتل احدهما صاحبه حسدا و در خبر است که موسی علیه السلام مردی را دید نزدیک عرش عظیم درجهٴ بزرگ یافته و بنواخت بی نهایت و لطف بی کران رسیده موسی چون او را بآن ترتیب و آنمنزلت دید بوی غبطت برد و آن منزلش آرزو خواست گفت : بار خدایا آنمرد بآن رتبت و منزلت