این اسم را سه معنی گفته اند، والله اعلم. یکی آن که تکبُّر و کبریا و رفعت و علا خبر دادن است از استحقاقِ اوصافِ کمال و نعوتِ جلال، و تقدُّس و تنزُّه ذات از نقایص و آفات.

و دیگر معنی آن است که حق – جلَّ جلاله – متکبِّر است از آنچه ناگرویدگان و گمراهان و جاحدان و معاندان به وی اضافت کردند از صفاتِ نقص و نعوتِ حدث.

و سدیگر ² معنی آن است که متکبِّر به معنی مَلِک ³ است و در ملک سخن گفته شد.

از حسن بصری –رحمه الله – نقل کرده اند که او گفت: به ما رسیده است که موسی – علیه السَّلام – در مناجاتِ خود گفت : اِلهَی مَا اِزَارُکَ؟ –اِزارِ تو چیست؟ –گفت: اَلْعَظَمَة. –فَقَال: فَمَا رِدَاؤک؟ –گفت ⁴: الکبریاء. گفت: فَمَا قَمِیصُکَ؟ گفت: یَا ابْن عِمْرَان لَقَدْ سَألْتَنِی عَنْ اَمْرٍ عَظیِم. از کاری عظیم سؤال کردی ⁵، قَالَ: قَمِیصِی رَحْمَتِی فَمَنْ رَجَاهَا اَلْبَسْتُهَا اِیَّاهُ. قمیصِ من رحمتِ من است هر که به رحمتِ من امید دارد قمیصِ رحمت در وی پوشانم.

چون بندۀ مؤمن اعتقاد کرد که تکبُّر صفتِ حق – جلَّ جلاله – است باید که قُرطۀ تواضع و لباسِ خشوع و جامۀ افکندگی در بندگی در پوشد که هیچ لباس بر قدِ خاک راستر ⁶ از لباسِ تواضع و افکندگی نیست.

ای جُوامرد! الّذِی جَرَی فِی مَجْرَی البَوْلِ مَرَّتَیْن لَیْسَ لَهُ اَنْ یَتَکَبّر. کسی که دو بار در