الحقُّ: موجودی که فنا بر او روانِه. المُبیِنُ: پیدا کنندۀ حق از باطل به امارت، و آن به میل و هوی نِه. و چون بندۀ مؤمنِ موحدِّ موقنِ معتقد دانست که موجود علی الحقیقه ذوالجلال است، باید که یقین شناسد که او را دعوی وجود محال است؛ وجودی که حدودِ او به عدم کشد، عدم است، و این سخن بابتِ مردِ ثابت قدَم است.

آورده‌اند که شریح قاضی - رحمه الله - خانه‌ای خرید به کوفه، چون خبر به امیرالمؤمنین علی رسید - رضی الله عنه - شریح را گفت: شنیدم که خانه خریده‌ای، و عدول را گواه کرده‌ای؟ شریح گفت: بلی خریده‌ام. علی گفت: اِتَّقِ الله فنانَّهُ سَیَاتِیک یَوُمٌ لاَ یُنْظَرُ فِی کِتابِکَ وَلاَ یُسْأل عَنْ بَیْتِک. یا شریح از خدای بترس و بپرهیز که زود خواهد بود که به تو آید که در قبالۀ تو ننگرند و از گواهان تو نپرسند، و ترا از خانه و خانه را از تو بستانند. یا شریح اگر به رقتِ خریدنِ خانه و نبشتنِ قباله مرا خبر دادی، کُنْتُ اَکْتُبُ لَکَ الصَّکُّ عَلَی هَذِه النسْخَةِ، من قبالۀ خانۀ تو بنوشتمی بر این نسخه، و چون در آن قباله نگرستی اگر به دو دِرَم جَو فروختندی نخریدی. قُلْتُ: وَمَا کُنْتَ تَکْتُبُ یَا امیر‌المؤمنین؟ و چه نبشتی یا امیر‌المؤمنین؟ قَالَ: کُنْتُ اکْتُبُ: بسْم الله الرّحمن الرّحیم، هَذَا مَا اشْتَری العَبْدُ الذّلِیل مِنْ مِیّتٍ دَاراً اَزْعجَ عَنْهَا بالرّحِیل اِشْتَری هَذا المفْتُون² بِالامَلِ مِنْ هَذا المُزْعِج بِالاَجَل. این خانه‌ای است که خریده‌است این گرفتار/146b/ آز و اَمَل از آن کس که بر درش بداشدته‌اند³ مرکبِ فنا و