قوی و تُوانا.
و چون بنده را قوّت و قدرتِ باری تعالی معلوم گشت اعتقاد کرد که هرچه خواهد که کند تواند، دیده از نظر به اغیار بردوزد، و خرمن اطماع به خلق بسوزد و با دلی بی غبار و سینهای بی بار منتظرِ الطاف و مبارّ الهی بنشیند، و حق جلَّ جلاله - خود کارِ او می سازد و دل او را در مهدِ عهد می نوازد.
قال - علیه السّلام: مَنْ اَکْثَر2 الا سْتِغْفَارَ جَعَل الله لَهُ مِنْ کلّ همٍ فرجاً وَمِنْ کّلِ ضِیقٍ مَخْرجاً ورَزقَهُ مِنْ حَیْث لاَ یَحْتَسِبُ واِنْ لم یتشَمرْ ولم یَکتَسِبْ.
قِیلَ لِوَاحدٍ مِنَ الصدّیقینَ: مِنْ اَیْن تأکُلُ فَقَالَ مِنْ خِزانَةِ مَلِکٍ لاَ یَدْخُلُهَا اللُّصوُصُ وَلاَیَأ کُلُهَا السُّوسُ.
از خزانۀ3 پادشاهی می خورم4 که دیوچه و دزد را به وی راه نبود.
الرّزق مَقْسُومٌ وَالحَرِیصُ مَحْرُوم وَالحَاسِدُ مَهْمُومٌ وَالبَخِیلُ مَذْمُومٌ.
ربّ المَشْرقِ والمَغْربِ لاَ اِلَه اِلاّ هُو فَاتّخِذهُ وَکِیلاً.
کارِ اهل مشرق و مغرب می سازم و کار دوکردۀ5 تو نخواهم ساخت.
در حدیث می آید از مصطفی علیه السَّلام: اِنَّ الله قَضی عَلَی نَفْسِهِ اَنَّهُ مَنْ اَمنَ بهِ هَدَاه، وَ مَنْ توکَّل عَلَیهِ کفاه، وَ مَنْ اَقْرَضَهُ جَازَاه، وَ مَنْ وَثِقَ بِهِ اَنْجَاه، وَمَنْ دَعَاه اِسْتَجَابَ لَهُ، وَمَنْ اسْتَغْفر غَفَرلَهُ6.
و تصدیق این حدیث از کتاب خدای جلّ جلاله کجاست؟
وَمَنْ یؤمِنْ بالله یَهْدِ قلْبَهُ، وَمَنْ یَتَوکّل عَلَی الله فَهُوَ حَسْبُهُ، وَمَنْ یَعْتَصِم بِالله فَقَدْ هُدِی اِلیَ صِرَاطٍ مُسْتَقِیم.
مَنْ ذَاالّذِی یُقْرِضُ الله قَرْضاً حَسَناً، واِذَا سَألَک عِبَادِی عَنّی فَاِنّی قریبٌ، وَالّذینَ اِذَا فَعلُوا فَاحِشةً، الآیة.
