بعضی گفته اند: مُقِیت به معنی حفیظ است، و بعضی گفته اند: معنی مقیت قُوت دهنده است خلق را ¹، از اَقَاتَ یُقِیتُ اِذَا اَعْطَاهُمْ قُوتَهُم ² و هر یک را از خلق قُوتی است که قوّتِ او بدان قُوت است که اگر آن قُوت از وی باز بریده گردد هلاک شود. ظاهر را قوتی است و باطن را ³ قوتی، اشباح را قوتی است و ارواح را قوتی، قوالب را قوتی است و قلوب را قوتی، قَدْ عَلِمَ کُلُّ اُنَاسٍ مَشرَبهم. قوت قلوب ذکرِ مُقلِّب القلوب است اَلاَ بِذِکْرِ اللهِ تُطْمَئنُّ القُلُوب. عجب است کسی را که بدین بارگاه عزّت بار داده باشد که مَنْ ذَکَرَنِی فِی نَفْسِهِ ذَکَرْتُهُ فِی نَفْسِی بدین خاکدان پُر وحشت که فنا بر فناست ⁴ رخت همّت فرو نهد لیکن حماقت را معالجت ممکن نیست. آنکه دیوانه شود باز به راه آید به علاج، و آنکه ابله شود از هیچ درش درمان نیست. عَالَجْتُ الاَکْمَة والاَبْرَصَ فَصَحُّوا وَ اَعْیَانِی عِلاَجُ الاَحْمَقِ. لگدی بر فرق صُوَر و مخلوقات زن، خیمۀ همّت بر تارکِ افلاک زن. کلُّ الصَیْدِ فِی جَوْفِ الفرا. قصدِ عالم الهیَّت کن، چگونه عالمی؟ عالمی که عرشِ جلالِ او پایمالِ هر دون نباشد، و فرشِ کمال او دستباف گردون نیامده باشد ⁵. التَّوْحِیدُ لِلحَقّ وَالْخَلْقُ طُفَیْلِیُّون. امروز به دیدۀ نااهلِ خود از غایتِ جهلِ خود دستۀ گلِ دولت را بستۀ خارِ محنت می بینی؛ زیرا که گوهر در زیرِ گردِ راه است و یوسفِ ماهروی تو در قعر ⁶ چاه است. آخر روزی باشد که این پردۀ تهمت را براندازند و این پادشاه زاده را از این سگبان باز ستانند و از دستِ این سگبان خلاص