پاسخ کنندۀ دعاها. کما قال اللهُ تعالی: وَ قَال رّبکم ادْعُونِی اَسْتَجِبْ لکُم. و علامةُ اجابةِ الدُّعاء المُوَاظَبَةُ عَلَی الدُّعاء وَاِنْ وَاظَبْتَ عَلَی الدُّعاء ¹ فَاِن بقِیتَ عَنِ الاجَابةِ الّتی هِیَ حَظُّکَ لَمْ تَبْقَ عَنِ العبادةِ الّتی هِیَ حقُّهُ. نشانِ اجابتِ دعا ثبات بر دعاست و چون بر دعا ثبات کردی اگر از اجابت که نصیب تست ² محروم مانی به عبادت که حقّ الله است مشرّف گشتی، و این قدم و رای آن قدم است. و دعا را شرایط است: یکی از آن اضطرار: اَمَّنْ یُجِیبُ المُضْطرَّ اِذَا دعَاهُ. دیگر استغاثت: اِذْتَسْتَغِیثُون رّبکُم. دیگر اخلاص: اِنَّ اللهَ لاَ یَسْتَجِیبُ دُعاء قَلْبٍ لاَهٍ. دیگر تضرُّع: اُدْعُوا رَّبکم تضرُّعاً وَ خُفْیَةً. دیگر رغبت و رَهْبَت: وَیَدْعُونَنَا رَغَباً وَ رَهَباً. دیگر اَکلِ حلال. چنانکه مصطفی در آن حدیث گفت: وَ مَلْبَسُهُ حَرَامٌ وَ مَطْعَمُهُ حَرامٌ ³ فاَنّی یُسْتَجابُ لَهُ. وَ حُکِیَ اَنَّ وَاحِداً مِنَ الظَّلَمَةِ خَافَ دعاء الاَخْیَار عَلَیهِ فَاَضَافَهمُ بِحِیلَةٍ فَاَکَلُوا مَنْ حرَامِهِ فَلَم یُجِبِ اللهُ دُعَاءهُم عَلَیهِ، فَامْتَنَعوُا مِنْ اَکْلِ الطَّعامِ ثم دَعوا عَلَیْه فَخَسَفَ اللهُ بِهِ الاَرْضَ. دیگر ثقتی ⁵ و اعتمادی بباید داعی را، چنانکه در خبر می آید: اُدْعوُا اللهَ وَ اَنْتُم مُوقِنوُن بالا جَابَةِ.

حُجره‌ای بود عجوزه‌ای را اندربنی اسرائیل، در جوارِ ملکی؛ روزی آن عجوزه بیرون شد به شغلی از آن خود، چون باز آمد، آن پادشاه خانۀ او خراب کرده بود و در کوشک خود آورده. عجوزه از سرِ اضطرار گفت: الهی اِنْ لَمْ اَکُنْ حَاضِراً فَاَیْن کُنُتَ فَاَهْلکَ اللهُ الملکَ وَدَارَهُ.