بعضی گفتهاند: معنی واسع عَالِم است، و بعضی گفتهاند: غنی، و بعضی گفتهاند ¹: بسیار عطاست. در متعارف اللّسان چنین گویند که فُلاَنٌ وَاسِعُ العَطَاء. فلان بسیار عطاست. و حق – جلّ جلاله – با هر موجودی ² عطایی است و از کمال کرم اوست که عطای خود به خطا باز نگیرد و نعمت به جَفوت قطع نکند.

ذِّوالنّون مصری حکایت کرد که وقتی به جامه شویی رفته بودم به شطِّ نیل، چون به جامه شستن مشغول شدم در آن میان ناگاه کژدمی را دیدم سخت عظیم، می آمد، که هرگز بزرگتر از آن ندیده بودم. از آن عقرب بترسیدم فَاسْتَعَذْتُ بِاللهِ مِنْ شرّهَا فَکَفَانِی اللهُ شرِّها، و از پی ³ آن کژدم می نگرستم. چون به لبِ آب رسید ضِفْدعی از آب بر آمد بزرگ و پُشتِ خویش را بداشت و آن عقرب بر پُشتِ وی نشست و از نیل بگذشت، و من به تعجّب بماندم و با خود می گفتم عقرب را: عَبَرَ النّیلَ عَلَی ظَهْرِ ضِفْدعٍ اِنَّ هَذَا شَأناً ⁴. /129b/ اِزاری بر میان بستم و از آن سوی آب شدم، آن ضِفْدع آن عقرب را بنهاد و به موضعِ خود باز شد؛ آن عقرب می رفت و من بر پیِ او، تا رسید به درختی عظیم با شاخهای بسیار، نگاه کردم غلامی را دیدم اَمْرَد و مست، در بُنِ ⁵ آن درخت افتاده و خوابش باز برده ⁶، و عقل و هوش از وی برفته، گفتم: اِنَّا لِلهِ وَ انّا اِلَیْهِ رَا جِعون. هم این ساعت این کژدم این جوان را هلاک کند. در این بودم، اژدهایی دیدم می آمد، قصد کرد تا آن جوان را هلاک کند، آن عقرب بر پُشتِ او جَست،