معنی «مُعزّ» عزیز کننده است، و معنی «مُذلّ» خوار کننده. یکی را خلعتِ رفعتِ رفعت می پوشد وَلاَ مَیْلَ، و یکی را تاج به تاراج می دهد وَلاَ جَور. چون ربّ العزّة خواهد که بنده را تاجِ اعزاز بر سر نهد، به بساطِ رازش راه دهد، و چون خواهد که داغ بر رخسارش نهد، به سوطِ انتقام از مقام قُربش براند. وَ مَنْ لَمْ یَجعَل الله لَهُ نُوراً فَمَا لَهُ من نُورٍ، وَ اِذَا اَرَاد َ‌اللهُ بِقَوْمٍ سوءً فلا مَرَدّ لَهُ، وَ مَا لَهُم مِنْ دُونِهِ مِنْ وَالٍ ¹. همه اَعزّۀ طریقت را از خوفِ این مقام دل و جگر بسوخت وَ اِنَّ الرَّجُلَ لَیَعْمَلُ بِعَملِ اَهْلِ الْجَنَّة وَ هُوَ عِنْدَ ‌اللهِ مِنْ اَهْلِ النَّارِ؛ وَ اِنَّ الرَّجُلَ لَیَعْمَلُ بِعَمَلِ اَهْلِ النَّار وَ هُوَ عِنْدَ ‌اللهِ مِنْ اَهْلِ الْجَنَّة. سابقی رانده چنانکه دانیسته، عاقبی نهاده چنانکه خواسته، از بشریّت تیری ضعیف ترکیب در وجود آوردند و آن /58a/ تیر بر کمانِ علمِ ازل نهاده و در هدف حکم ابد انداخته، اگر راست رود، ثنا و اَحْسَنت ² اندازنده را؛ و اگر کژ رود، لعنت مرتیر را ³.