رشید به معنی مُرشد است و پارسی مرشد راهنماینده باشد. حق – جلّ جلاله – راه می نماید آن را که خواهد. یَا ایُّها الّذینَ آمَنُوا مَنْ یَرْتدّ مِنْکُم عَنْ دِینهِ فَسَوْفَ یَأتِی اللهُ بِقَوْمٍ یحبُّهُم و یحبُّونَهُ. هر که از راه ما بر گردد ما کسانی آریم در راه خود که ما ایشان را دوست داریم و ایشان ما را دوست دارند.

مصطفی را گفت: سُبْحَان الّذی اَسْرَی بِعَبْدِهِ. پاکا آن خداوندی که ببرد بندۀ خود را؛ ما را گفت: فَسَوْفَ یَاتِی اللهُ بِقَوْمٍ. من خود بیارم؛ آینده خواهنده است و بُرده خواسته. موسی را گفت – صلوات الله علیه – وَ لمّا جَاء، چون خود آمد، گفتند: وَ مَا تِلْکَ بِیَمِینِکَ. یا موسی چه داری؟ باز مصطفی را چون ببردند، گفتند: وَ لَسَوْفَ یُعْطِیکَ رُّبکَ فَتَرْضیَ. یا محمّد چه خواهی؟ مصطفی را گفتند: وَلَسَوْفَ، امّت را گفتند: فَسَوْفَ یَاتِی الله بِقَوْمٍ یحبُّهم و یحبُّونه آنکه بیاید بدان آید تا آن کند که من خواهم، و آن را که ببرم بدان برم تا آن کنم که او خواهد. فَسَوْفَ یَاتِی اللهُ. از خاک عجم عاشقان¹ چون سلمان آرم، از کلیسیا صادقان آرم، از کنشتها مشتاقان آرم، هر که بگرود روا باشد که روزی بر گردد امّا هر که دوست دارد روا نباشد که هرگز بر گردد. کسانی آرم، چگونه؟ یحبُّهم و یحبُّونه. یحیای معاذ را پرسیدند: هَلْ یُقْبِل الحَبیِبُ بِوَجْهِهِ عَلیَ الحَبیِب؟ فقالَ وَهَلْ یَصْرِف الحبیبُ وَجْهَهُ عَنَ الحَبیبِ؟ گفتند: دوست روی به دوست آرد، گفت: و خود دوست روی از دوست بگرداند.